Η αυξημένη κατανάλωση ζάχαρης αλλά και γλυκαντικών ουσιών τα τελευταία χρόνια θεωρείται ένας από τους πολλούς λογούς που συμβάλουν στην εμφάνιση της παχυσαρκίας. Το υψηλό θερμιδικό περιεχόμενο της ζάχαρης δεν είναι το μόνο ζημιογόνο αποτέλεσμα που προκύπτει στον οργανισμό απ την υπερκατανάλωση της.
Η κατανάλωση ζάχαρης εξαντλεί σταδιακά τον οργανισμό από μικροθρεπτικά συστατικά και βιταμίνες. Κάποτε δε με μεταφορική έννοια πάντα χαρακτήριζαν την ζάχαρη ως κλέφτη των βιταμινών. Φυσικά μια κατηγορία σαν αυτή ,δεν είναι αληθής ,αλλά έχει παρατηρηθεί ότι άτομα που καταναλώνουν μεγάλη ποσότητα ζάχαρης, δεν καταναλώνουν ταυτόχρονα φρούτα και λαχανικά με αποτέλεσμα να δημιουργείται πιθανό σχετικό έλλειμμα .
Έτσι η ζάχαρη γεμίζει τον οργανισμό με περίσσιες θερμίδες ,κενές όμως χωρίς θρεπτική άξια και ταυτόχρονα αποτρέπει την κατανάλωση υγιεινών τροφών. Σε ερεύνα που πραγματοποιήθηκα σε παιδιά προσχολικής ηλικίας έδειξε ότι τα επίπεδα ασβεστίου –νιασίνης- ριφοβλαβίνης καθώς και θειαμινης ,(βιταμινών του συμπλέγματος Β )είναι αντίστροφος ανάλογη της ποσότητας κατανάλωσης ζάχαρης .
Η αυξημένη κατανάλωση ζάχαρης σε συνδυασμό με κατανάλωση αμύλου ,μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των επίπεδων των τριγλυκεριδίων (ΤG),συνοδευομένη με ταυτόχρονη μείωση της HDL ,αυξάνοντας τις πιθανότητες δημιουργίας αθηροματικής νόσου.
Τα αγγεία του ανθρωπίνου σώματος δεν είναι το μοναδικό σημείο , όπου η ζάχαρη επιφέρει τις καταστρεπτικές της ενέργειες. Η γνώστη σε όλους μας τερηδόνα ,δημιουργείται ή καλύτερα επιταχύνεται μετά από την καθημερινή χρήση ζάχαρης .
Στην δημιουργία τερηδόνας δεν ευθύνεται αποκλειστικά η κατανάλωση ζάχαρης ,αλλά γενικότερα η κατανάλωση υδατανθράκων ,μιας που η παρουσία στο στόμα υδατανθράκων ,ενεργοποιεί την ενζυματική δράση της salivary amylase (αμυλάση του σαλιου) ,ενζυμο που απαιτείται για την διάσπαση των υδατανθράκων στην στοματική κοιλότητα. Ο μεταβολισμός των υδατανθράκων αρχίζει από το στόμα μας.Η salivary amylase δημιουργεί όξινο περιβάλλον στην στοματική κοιλότητα ,γεγονός που ευνοεί την ανάπτυξη βακτηριδίων και κατά συνέπεια την δημιουργία οδοντικής πλάκας .
Θα πρέπει να τονίσουμε ότι και οι γλυκαντικές ουσίες προκαλούν αντίστοιχες καταστροφές στα δόντια μας .Απ τις γλυκαντικές ουσίες η σουκρόζη είναι αυτή που επιφέρει την μεγαλύτερη καταστροφή ,ενώ η γλυκόζη και η φρουκτόζη καθώς και η μαλτόζη επιφέρουν λιγότερη καταστροφή ενώ σε τελευταία θέση βρίσκονται η λακτόζη και η γαλακτόζη .
Κατά την λήψη ζάχαρης, αλλά και γλυκαντικών ουσιών δημιουργούνται απότομες μεταβολές (peaks) στη γλυκόζη του αίματος μας , αναγκάζοντας τον οργανισμό μας να παράγει ινσουλίνη ,ώστε να διατηρηθεί η ενεργειακή ισορροπία και να αποφευχθεί μια κατάσταση υπεργλυκαιμίας .
Η υπεργλυκαιμία ,εκτός ότι είναι παθολογική κατάσταση κρύβει και πιθανούς κινδύνους για τον οργανισμό μας ,αφού μειώνεται η ανοσοποιητική ικανότητα του οργανισμού. Εκτός απ αυτό ,οι απότομες συγκεντρώσεις ινσουλίνης μετά από κατανάλωση τροφών με υψηλό γλυκαιμικό φορτίο (GL), μπορεί να επιφέρει βλάβες στα αγγεία του σώματος.
Η κατανάλωση ζάχαρης εξαντλεί σταδιακά τον οργανισμό από μικροθρεπτικά συστατικά και βιταμίνες. Κάποτε δε με μεταφορική έννοια πάντα χαρακτήριζαν την ζάχαρη ως κλέφτη των βιταμινών. Φυσικά μια κατηγορία σαν αυτή ,δεν είναι αληθής ,αλλά έχει παρατηρηθεί ότι άτομα που καταναλώνουν μεγάλη ποσότητα ζάχαρης, δεν καταναλώνουν ταυτόχρονα φρούτα και λαχανικά με αποτέλεσμα να δημιουργείται πιθανό σχετικό έλλειμμα .
Έτσι η ζάχαρη γεμίζει τον οργανισμό με περίσσιες θερμίδες ,κενές όμως χωρίς θρεπτική άξια και ταυτόχρονα αποτρέπει την κατανάλωση υγιεινών τροφών. Σε ερεύνα που πραγματοποιήθηκα σε παιδιά προσχολικής ηλικίας έδειξε ότι τα επίπεδα ασβεστίου –νιασίνης- ριφοβλαβίνης καθώς και θειαμινης ,(βιταμινών του συμπλέγματος Β )είναι αντίστροφος ανάλογη της ποσότητας κατανάλωσης ζάχαρης .
Η αυξημένη κατανάλωση ζάχαρης σε συνδυασμό με κατανάλωση αμύλου ,μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των επίπεδων των τριγλυκεριδίων (ΤG),συνοδευομένη με ταυτόχρονη μείωση της HDL ,αυξάνοντας τις πιθανότητες δημιουργίας αθηροματικής νόσου.
Τα αγγεία του ανθρωπίνου σώματος δεν είναι το μοναδικό σημείο , όπου η ζάχαρη επιφέρει τις καταστρεπτικές της ενέργειες. Η γνώστη σε όλους μας τερηδόνα ,δημιουργείται ή καλύτερα επιταχύνεται μετά από την καθημερινή χρήση ζάχαρης .
Στην δημιουργία τερηδόνας δεν ευθύνεται αποκλειστικά η κατανάλωση ζάχαρης ,αλλά γενικότερα η κατανάλωση υδατανθράκων ,μιας που η παρουσία στο στόμα υδατανθράκων ,ενεργοποιεί την ενζυματική δράση της salivary amylase (αμυλάση του σαλιου) ,ενζυμο που απαιτείται για την διάσπαση των υδατανθράκων στην στοματική κοιλότητα. Ο μεταβολισμός των υδατανθράκων αρχίζει από το στόμα μας.Η salivary amylase δημιουργεί όξινο περιβάλλον στην στοματική κοιλότητα ,γεγονός που ευνοεί την ανάπτυξη βακτηριδίων και κατά συνέπεια την δημιουργία οδοντικής πλάκας .
Θα πρέπει να τονίσουμε ότι και οι γλυκαντικές ουσίες προκαλούν αντίστοιχες καταστροφές στα δόντια μας .Απ τις γλυκαντικές ουσίες η σουκρόζη είναι αυτή που επιφέρει την μεγαλύτερη καταστροφή ,ενώ η γλυκόζη και η φρουκτόζη καθώς και η μαλτόζη επιφέρουν λιγότερη καταστροφή ενώ σε τελευταία θέση βρίσκονται η λακτόζη και η γαλακτόζη .
Κατά την λήψη ζάχαρης, αλλά και γλυκαντικών ουσιών δημιουργούνται απότομες μεταβολές (peaks) στη γλυκόζη του αίματος μας , αναγκάζοντας τον οργανισμό μας να παράγει ινσουλίνη ,ώστε να διατηρηθεί η ενεργειακή ισορροπία και να αποφευχθεί μια κατάσταση υπεργλυκαιμίας .
Η υπεργλυκαιμία ,εκτός ότι είναι παθολογική κατάσταση κρύβει και πιθανούς κινδύνους για τον οργανισμό μας ,αφού μειώνεται η ανοσοποιητική ικανότητα του οργανισμού. Εκτός απ αυτό ,οι απότομες συγκεντρώσεις ινσουλίνης μετά από κατανάλωση τροφών με υψηλό γλυκαιμικό φορτίο (GL), μπορεί να επιφέρει βλάβες στα αγγεία του σώματος.
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου